وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ » « 1 » و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم . تا جايى كه جبرئيل از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد : آيا از رحمت خدا هم چيزى نصيب تو گرديد ؟ فرمود : بلى ، من از عاقبت خود مىترسيدم كه مبادا كارم به شقاوت ختم شود . از بركت بعثت و نزول آيات قرآن به اراده الهى آرامش خاطر يافتم و فهميدم جايگاه و نفوذ من در بارگاه قرب الهى همواره محفوظ خواهد ماند . و به دليل اين اطمينان خاطر بود كه در برابر كافران و مشركان ايستادگى مىنمود . و خداوند و دانايان را شاهد بر اين مطلب قرار مىداد . وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ » « 2 » كافران مىگويند : تو فرستاده [ خدا ] نيستى . بگو : كافى است كه خدا [ با آيات محكم و استوار قرآنش ] و كسى [ چون اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ] كه دانش كتاب نزد اوست ، ميان من و شما [ نسبت به پيامبرىام ] گواه باشند . به هر حال حضرت رسول اكرام صلى الله عليه و آله براى رسالتى عظيم كه هدايت مردم و بشارت به بشر بود برگزيده شد ؛ هر چند بسيارى از مردم دنيا هنوز هم در خواب غفلت و نادانى به سر مىبرند . وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ » « 3 »

--> ( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 107 . ( 2 ) - رعد ( 13 ) : 43 . ( 3 ) - سبأ ( 34 ) : 28 .